روش های مختلف ارتودنسی

روش های مختلف ارتودنسی

بیش از یک صد سال قبل با تلاش دکتر ادوارد آنگل (پدر علم ارتودنسی)، ارتودنسی ثابت پایه ریزی شد. از آن زمان  تاکنون دستگاه های متفاوتی توسط دانشمندان مختلف طراحی و ساخته شده و تنوعی از روش های درمانی ارتودنسی متحرک و ثابت به دنیای علم ارتودنسی ارائه شده است.

هر روش با توجه به توانایی ها و ضعف های خود، زمانی مورد استفاده قرار گرفته و گاهی هم با پیدایش دستگاه ها و روش های جدیدتر منسوخ شده است. یکی از رایج ترین شیوه های درمانی ارتودنسی که قدمت بیشتری داشته و هنوز هم با تغییراتی که در آن ایجاد شده، گاهی اوقات مورد استفاده قرار می گیرد، روش «اچ وایز» است.

این روش از ابتدای قرن بیستم تا حدود ۳ دهه قبل در کل دنیا فراگیر بود ولی با پیدایش روش های دیگر که نوع تغییریافته و اصلاح شده آن است، به تدریج فراگیری خود را از دست داده و در حال حاضر عمدتا در دانشکده های دندان پزشکی به عنوان پایه اصلی آشنایی با ارتودنسی ثابت به دانشجویان دوره های تخصص ارتودنسی آموزش داده می شود.

سیم های پیش ساخته

 روش «سیم های مستقیم» توسط دکتر «اندرو» ابداع شد و به عنوان نسل اول این روش شناخته می شود حدود ۴ دهه قبل، روش های درمانی ارتودنسی دچار تحول شگرفی کرد. این روش بر پایه نقش کلیداکلوژن بنا شده بود. در این روش با حذف استفاده از خم کردن سیم های ارتودنسی، از سیم های آماده و پیش ساخته بدون نیاز به خم، درون شیار براکت ها استفاده می شد و تعیین موقعیت دندان ها با توجه به پیش بینی زوایای مربوط به هر یک از آنها در براکت مربوطه انجام می گرفت.
این روش درکاهش زمان مورد نیاز در کلینیک جهت ویزیت بیمار و رفع اشتباهات فردی دندانپزشک در ساخت سیم های مورد نیاز موثر بود ولی همچنان در برخی از موارد نیاز به خم کردن سیم ها وجود داشت. از طرفی، با توجه به نوع اعمال نیرو در این روش، تکیه گاه  دندانی تضعیف می شد و بنابراین نیاز به تقویت تکیه گاه بیشتری نظیر استفاده از وسایل ارتودنسی خارج دهانی وجود داشت یا تنوع زیاد براکت ها، امکان استفاده آسان از این روش را محدود می کرد.

ارتودنسی آسان

 نسل دوم سیم های مستقیم توسط دکتر «روت» معرفی شد که برخی از مشکلات نسل اول را مرتفع نمود. در این روش با اصلاحاتی که در براکت ها انجام گرفته بود، نیاز به استفاده از براکت های مختلف برای هر ناهنجاری خاصی به حداقل رسیده بود و بنابراین بیشتر مورد استقبال عموم متخصصین ارتودنسی قرارگرفت.

نسل سوم براکت های سیم های مستقیم با نام «ام . بی . تی» حدود ۲ دهه قبل معرفی شد. با توجه به تغییرات بیشتری که در براکت ها و روش های اعمال نیرو ایجاد شده، از روش های اعمال نیروی ملایم و لغزش در این سیستم بهره گرفته می شود. این روش در حال حاضر بسیار متداول است.

کلید و قفل وارد می شود

 فصل مشترک همه این روش ها نیاز به بسته شدن سیستم ارتودنسی در داخل شیار براکت ها با استفاده از سیم های نرم است. به موازات تحول ایجادشده در تبدیل این روش ها براکت های جدیدی به دنیای ارتودنسی معرفی شد. در این روش ها نیازی به بستن سیم ارتودنسی داخل شیار براکت ها با استفاده از سیم نرم ارتودنسی یا الاستیک وجود نداشته و با داشتن یک کلید یا قفل تعبیه شده روی براکت، سیم درون شیار براکت به راحتی مهار می شود. این براکت ها انواع مختلفی داشته و به صورت فعال و غیرفعال ساخته شده اند.
سیم های مستقیم به دلیل اعمال نیروی ملایم و تدریجی و در حد تحمل بافت های زنده و به دلیل نداشتن دوره تاخیری در حرکت دندان، درمان سریع تر را امکان پذیر می کند. به دلیل تکنولوژی بالاتر در تولید آن و جدید بودن قیمت این سیستم چیزی حدود ۴ تا ۵ برابر سیستم های متداول ارتودنسی است. در این سیستم نیاز به کشیدن دندان ها منتفی می شود. ضمنا ویزیت های مربوط به این روش در جابه جایی و تعویض سیم ها معمولا ۳ ماه یکبار است و نیازی به تعویض سیم ها زودتر از این مدت نیست. که کار مراجعه بیمار به مطب را به حداقل می رساند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>